juni 26th, 2010 Posted in Geen rubriek | 1 Comment »
** Vincent Janssen Steenberg adviseert de volgende soundtrack bij het lezen van dit artikel: “Breathe” – The Prodigy **
Van de week had ik een dinertje met drie ingenieurs. Twee van hen bleken van dichtbij betrokken bij een onderwerp waar nogal wat om te doen is: de opslag van CO2 ofwel CCS, carbon capture and storage.
‘Dat wordt weer een mooie opdracht voor de kunststofindustrie,’ zei een van de ingenieurs. Hij zag mijn vragende blik en zei: ‘Kilometers pijpleiding, gigantische opslagtanks met een diameter van tachtig meter – allemaal kunststof.’
Wordt er onderzoek gedaan naar de uitwisseling van de chemicaliën die in het plastic zitten, en de CO2 die er – onder druk – in wordt opgeslagen? Het is inmiddels duidelijk dat wijn in plastic flessen, na zes maanden zodanig door de chemicaliën in het plastic is aangetast, dat je het verschil kunt proeven. Dan zou er toch ook een chemische reactie kunnen zijn tussen de kunststof en de CO2?
De ingenieur keek me verrast aan. Nee. Volgens hem werd daar niet naar gekeken.
Bij de Europese Unie wordt er momenteel een wet doorheen gejast om het mogelijk te maken CO2 op te slaan onder de Noordzee. Kun je het je voorstellen? We beginnen langzaamaan doordrongen te raken van het verwoestende effect van plastic afval in onze zeeën en wat doen we? We gaan er kunststof leidingen in leggen – CO2 in lege olievelden pompen zonder écht werkelijk te weten wat dat voor een effect heeft.
Blijft de kunststof intact? Met de druk van buitenaf op diepere delen van de zee, en de eventuele inwerking van de CO2 van binnenuit?
Welke kunststof zal worden gebruikt? Lekt die niet al van nature chemicaliën?
Er zijn zoveel vragen waar niet eens naar wordt gekeken …
Waarom wordt er überhaupt geld in dit project gestoken? Het energieprobleem wordt alleen maar groter, want om CO2 op te kunnen slaan heeft een fabriek 22 tot 42% meer brandstof nodig dan gebruikelijk. De kosten van de energie die wordt opgewekt door een centrale die CO2 opslaat, stijgen met 42 tot 81%. En de kapitaaluitgaven van het bedrijf nemen met 44 tot 87% toe.
Een van de Nederlandse politieke partijen – D66, die kans maakt om mee te regeren – wil dat de overheid de ontwikkeling van de opslagtechnologie helpt financieren. Terwijl diezelfde partij zegt te willen bezuinigen. Het zou me niet moeten verbazen: de voorzitter van de Permanente Programmacommissie van deze partij is immers voormalig vice-president Shell Rusland, was Senior Legal Counsel van Shell International, manager van de Juridische Afdeling van Shell Pernis en bedrijfsjurist voor Shell International.
En zij willen dat er voor Shell een opslag onder Barendrecht wordt gerealiseerd, een gemeente in Zuid-Holland waar ruim 46.000 mensen wonen. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat dat de uitgekiende plek is. Dat ‘er geen risico’s zijn die de wettelijke normen overschrijden. Voor een beperkte overschrijding van richtlijnen voor het zogeheten groepsrisico is aangegeven dat die met aanvullende maatregelen beheersbaar is. Die overschrijding gebeurt alleen in de leidingtunnel nabij Shell Pernis.’
…
Er wordt zo makkelijk gezegd dat CO2 geen kwaad kan. ‘Het is deel van de lucht die we inademen,’ is het meest gehoorde argument voor de schadeloosheid ervan.
Vergeet het maar.
De dichtheid van CO2 is – in normale omstandigheden – 1,5 keer hoger dan die van lucht. Het verdringt de zuurstof uit de lucht. Ik zal het rapport aanhalen dat het Intergovernmental Panel on Climate Change van het WMO (World Meteorological Organization) en UNEP (United Nations Environment Programme) over CCS heeft geschreven:
‘Onder normale omstandigheden is de concentratie CO2 in de atmosfeer 0,037%, een niet-giftige hoeveelheid. De meeste mensen met normale cardiovasculaire, neurologische en longfuncties, kun een of meerdere uren worden blootgesteld aan een concentratie van 0,5 tot 1,5% CO2 zonder dat dat schade aanricht.
Hogere concentraties of een langduriger blootstelling, zijn gevaarlijk – omdat de zuurstofconcentratie in de lucht lager wordt dan de 16% die noodzakelijk is voor menselijk leven, en/of omdat de hoeveelheid ucht die wordt ingeademd verandert [...]
Langere blootstelling , zelfs aan een concentratie die lager is dan 1%, kan de gezondheid significant beïnvloeden. Boven dit niveau worden effecten zichtbaar, met name veranderingen in de ademhaling en de zuurgraad van het bloed, wat kan leiden tot een vertraagde hartslag, een ongemakkelijk gevoel, misselijkheid en bewusteloosheid [...]
Een plotselinge blootstelling aan CO2 concentraties van 3% of hoger kunnen de gezondheid van de hele bevolking significant beïnvloeden. Boven 3% CO2 vinden gehoorverlies en zichtstoornissen plaats. Gezonde jonge volwassenen die tijdens lichaamsbeweging aan een concentratie van hoger dan 3% CO2 werden blootgesteld, vertoonden averechtse symptomen, waaronder een moeilijke ademhaling, hoofdpijn, slecht zicht en psychische verwarring. In een concentratie van 7 tot 10% werkt CO2 verstikkend en kan dodelijk zijn; bij een concentratie van 20 tot 30% kan de dood in 20 tot 30 minuten intreden [...]
De volksgezondheid loopt dus gevaar als een ontsnapping van CO2 leidt tot:
- een relatief lage CO2-concentratie gedurende een langere periode;
- een gematigde CO2-concentratie in ruimtes met weinig zuurstof;
- hogere CO2-concentraties.’
Of zoals een van de ingenieurs tijdens het etentje zei: ‘Tja, je moet het natuurlijk niet hebben dat er een CO2 wolk over de stad trekt. Dan stikken we allemaal.’ Om eraan toe te voegen. ‘Maar de kans dat er iets misgaat is verwaarloosbaar klein.’
Dat zeiden ze ook over de Titanic.
Volg me ook op Twitter @plasticjesse
Read this text in English.
