Plastic Soep

Ziek van plastic

We zaten ruim vijf uur in het vliegtuig van Los Angeles naar New York. Tijd om de enorme stapel wetenschappelijke artikelen door te werken die we van Charles Moore mee hadden gekregen. Stuk voor stuk beschrijven ze het ziekmakende effect van het plastic afval op dier en mens.

De artikelen zijn voor een leek bijna niet om door te komen – en dat lijkt me de enige reden waarom de bevindingen erin niet in hoofdletters op de voorpagina van elke krant ter wereld staan: WE VERGIFTIGEN ONSZELF.

Ik zal slechts twee producten en een aantal van hun effecten op onze gezondheid noemen.

Ooit gehoord van Bisphenol A (BPA)? Waarschijnlijk niet. Maar je hebt wel gehoord van babyflesjes, voedselverpakkingen van plastic folie, Tupperware en magnetronbakjes, veel heldere plastic drinkflesjes, bekers, plastic bestek… om maar een paar producten te noemen. BPA wordt gebruikt om polycarbonaat plastic te maken – het materiaal waarvan al deze producten worden vervaardigd.
Als deze producten worden gebruikt scheiden ze een beetje BPA af – dat wordt meer als het product wordt verwarmd (tijdens transport in een hete vrachtwagen, bijvoorbeeld, of als je er iets warms in doet, of als je het in de magnetron zet), of wanneer het product begint te vergaan (op een afvalberg bijvoorbeeld, langs de kant van de weg of in het water).
Het onderzoek naar wat er gebeurt als een mens BPA binnenkrijgt is nog maar kort bezig, maar de resultaten zijn nu al schokkend. BPA zorgt bij vrouwen voor onder andere obesitas, een verhoogde kans op miskramen, een vergroeiing van de baarmoeder en cystes op de eierstokken. Er zijn sterke aanwijzingen dat BPA een rol speelt bij het krijgen van borstkanker, baarmoederhalskanker, prostaatkanker – en andere vormen van kanker aan onze voortplantingsorganen) en bij mannelijke vruchtbaarheidsproblemen (een verminderde spermakwaliteit en minder sperma).
BPA komt al tijdens de zwangerschap een kind binnen en kan gedragsproblemen en geboorteafwijkingen veroorzaken

En dan zijn er ftalaten. Dat zijn weekmakers die gebruikt worden om bepaalde plastics te fabriceren. Er zijn allerlei soorten ftalaten, niet één ervan is niet giftig, maar de allergiftigste is wel DEHP, dat onder andere wordt gebruikt om PVC te maken.
Waar PVC in zit? In teveel om op te noemen: van kroonkurken tot douchegordijnen, van babymatrasjes tot dakgoten, van vloerbedekking tot kinderspeelgoed, en van voedselverpakkingen tot infuusslangetjes…
Al het PVC scheidt DEHP af. En DEHP veroorzaakt als mensen het binnenkrijgen onder meer ademhalingsmoeilijkheden, spermabeschadiging, miskramen, een te snelle ontwikkeling van de geslachtsorganen bij meisjes, en kleinere penissen, balzakken en niet ingedaalde testikels bij jongens. Bovendien is het kankerverwekkend en verhoogt met name de kans op leverkanker.
Net als bij de Bisphenol A worden ook ftalaten van moeder op kind doorgegeven, al in de baarmoeder, en later via de borstvoeding.

Ik weet wel wat ik ga doen als ik weer thuis ben: de kasten uitmesten en alle ziekmakende rotzooi naar een goede plastic recycler brengen. Trouwens… ftalaten zitten overal, niet alleen in de plastic producten waar je ze zou verwachten, maar bijvoorbeeld ook in allerlei cosmetica, van crème tot babydoekjes.

Ik noemde maar twee producten die bij de vervaardiging van plastic worden toegevoegd – en die in ons milieu en onszelf terechtkomen: Bisphenol A en DEHP.
Wie gaat er uitzoeken wat alle andere door mensenhanden gecreëerde giffen er in plastic zitten – en in ons lijf terechtkomen?
Pas dan kan er eindelijk veilig, goed, en honderd procent gezond recycleerbaar plastic worden ontwikkeld.

Read this text in English.